verjaardag in de hoek drijft en vraagt: “Zeg, waarom heb jij geen leuke vent?” Dan kijk ik naar haar ingedutte man met zijn dikke pens en ontevreden hoofd die met een biertje op de bank hangt en vraag haar glimlachend: “Goh, dat wilde ik jou ook net vragen.”’

Sneu is dan wel weer dat Suz net niet assertief genoeg is om dit te zeggen, ze denkt het alleen maar. Toch zit het haar niet lekker. Ze neemt een sabbatical van een maand en reist naar Canada (mooie metafoor voor een eindeloze zoektocht) om daar na te denken over mannen, relaties en daten.

In een luchtige en vlotte stijl beschrijft Buis hoe Suz langs een reeks hostels, het ene nog smeriger en gevaarlijker dan het andere, het land doorkruist. Dat ze beslist wel een mannenmagneet is, blijkt uit de eindeloze reeks kerels die langstrekt. Maar niemand voldoet, te oud, te jong, te rijk, te groot geschapen, te dronken, te lief. Altijd zit er wel een vlekje op.

Als lezer raak je langzamerhand moedeloos: komt het nog goed met onze heldin? Dat hou ik maar even geheim, maar uiteindelijk blijkt er een oplossing te zijn die dichter bij huis ligt dan ze dacht. En dan krijgt het boek een dubbele laag en blijkt de woordspeling van de titel meer te betekenen dan op het eerste gezicht leek.

Het boek krijgt 4 sterren; op het eerste gezicht veel voor de dunne karakters en het magere plot. Maar dit boek pretendeert niet literair te zijn en gaat duidelijk verder dan een poezelige bijlage van de Esta. Ideaal als vakantieboek: strand, zon, cavaatje of espressootje erbij. Jammer dat de zomer voorbij is, maar wie weet gaat Buis ons volgend jaar weer verrassen.

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.