verdachter als tijdens het onderzoek blijkt dat Nicole er tijdens haar studie stages heeft gelopen. De schrijver laat hier de kiem van al haar persoonlijk onheil ontstaan.

Vanaf dat moment neemt het verhaal ons mee langs grillige gebeurtenissen, die ogenschijnlijk weinig verband met elkaar lijken te houden. Goed beschouwd zijn dat weer van die momenten waarop ik normaal gesproken liever mijn hond ga uitlaten om daarna de draad nooit meer op te pakken. Maar het is de kracht van de schrijver dat ik als ongeduldig lezer niet verdwaal in zijn verhaallijnen. Hij roept vraagtekens op, brengt de lezer in verwarring, maar houdt ons toch voortdurend bij de les door steeds op tijd de eindjes weer aan elkaar te breien. Voor de ontknoping worden we meegenomen naar Beatenberg in het Berner Oberland, maar pas thuis in Doorwerth, als alle tranen zijn gedroogd, volgt nog een finale die mij het boek laat sluiten met de nadrukkelijke gedachte van ‘krijg nou wat’. Inderdaad, wie had dat gedacht.

Sebastiaan lijkt mij een boek voor zowel mannen als vrouwen. Het verhaal leest vlot weg en is heerlijk om te lezen. De personages blijven helaas wat oppervlakkig, maar aan de andere kant vragen de snel opvolgende verhaallijnen ook niet om een verdieping. Jack Molenaar zegt zelf dat zijn verhaal zich afspeelt in een realistisch decor. Een dappere uitspraak als je in aanmerking neemt dat de paranormale begaafdheid van Nicole een belangrijke rol speelt bij het verloop van de gebeurtenissen. Maar als lezer ervaar je het zonder meer als geloofwaardig en dat is een compliment waard.

Alleen de beschreven acties zijn mij wat te plat. Ton Veltman is geen stoere actiefiguur, maar krijgt die rol af en toe wel in de schoenen geschoven in zijn strijd tegen de meedogenloze slechteriken. Dat kan wel een onsje minder. Verder vind ik de dialogen hier en daar te langdradig. Dit geldt vooral voor de beschrijving van de verhoren: als je niet al slaap mocht hebben, dan krijg je het wel. De schrijver zou er goed aan doen om hier een paar woorden van zijn omvangrijke manuscript af te snoepen door de dialogen bondiger te verwoorden.

In aanmerking nemende dat het door mij beoordeelde manuscript een onbewerkt eerste schrijfsel betreft, kan ik alleen maar erg enthousiast zijn. Sebastiaan is een vlot lezende thriller met plaats voor emoties en spannende acties. In het verhaal gebeurt veel, maar het kost zelfs in deze onbewerkte versie weinig moeite om de personen en verhaallijnen te volgen. Akkoord, ook dit manuscript ontkomt logischerwijze niet aan een eindredactionele toets, maar voor mij is het duidelijk: ik ben erg nieuwsgierig geworden. Laat maar komen dit boek!