Nog geen TenPages account? Meld je aan
Recensie door:
Silvana Scaglione, begin veertig, is de jongste uit een gezin met vier kinderen. In Nederland geboren in een Italiaanse familie, waar vader ...
Het zusje van vroeger leest heerlijk weg. Sandra schrijft lekker vlot in een moderne stijl. Geen overvloedige wollige taal, maar wel met oog voor kleine en leuke details. Korte zinnen met subtiele humor, een beetje cynisme en hier en daar een traan.
De beschreven gebeurtenissen zijn herkenbaar voor iedereen die ze wel eens heeft meegemaakt. Het ongemakkelijke eerste samenkomen na het overlijden van een dierbare, de karakteristieke begrafenisondernemer en het ‘gedoe’ in de familie.
Als de laatste ouder weg valt, treden de eerste scheurtjes op in familie. De ouders fungeerden als de lijm tussen de kinderen die ieder een eigen leven leiden. En nu die lijm heeft losgelaten, komt het op de kinderen zelf aan. De familieband zal opnieuw gevormd moeten worden, of de familie valt
als los zand uit elkaar.
De verschillen worden duidelijk, al voor de begrafenis. Wat komt er op de kaart? ‘Mama was helemaal niet lief’, ‘Mama was wel lief!’. Wie herkent het niet?
In een Italiaanse familie ontstaat er dan kennelijk ook nog een leiderschapscrisis. De oudste broer Franco is nu de baas. Per definitie en zonder discussie. Iedereen in de familie accepteert dat… behalve Silvana, die kennelijk net iets te veel Nederlands bloed heeft gekregen.
Het is boeiend te lezen dat dit soort taferelen ‘van weleer’ zich ook nu nog afspelen in Nederland. Nog wel bij een familie die hier is opgegroeid. Wij denken dat dit alleen in Turkse of Marokkaanse families gebeurt. Maar niets is dus minder waar: de Italianen kunnen er ook wat van. Verrassend.
Het zusje van vroeger belooft een mooi boek te worden voor iedereen die houdt van een vlotte moderne schrijfstijl, en een inkijkje wil hebben in het leven van een Italiaanse familie in Nederland. Veel herkenbare situaties en nergens te zwaar door goed gebruik van subtiele humor en cynisme.
Een leuke aanvulling op alle ‘sluier-boeken’. Een aanrader.
Stel een manuscript verkoopt 2.000 aandelen, maar niet verspreid over minstens 100 aandeelhouders. Wat dan? De verkoop van aandelen loopt in dat geval gewoon door. Tot er door 100 aandeelhouders aandelen gekocht zijn. Het extra geld dat is bijeengebracht, wordt dan uitgekeerd aan alle aandeelhouders. Voorbeeld: er worden uiteindelijk 2.180 aandelen verkocht. Dan wordt er 900 euro (180 * 5) naar rato aan de aandeelhouders uitgekeerd.
De opbrengst per aandeel op basis van de boekverkoop wordt dan wel minder. Want de 10% over de netto boekverkoopomzet wordt verdeeld over alle aandeelhouders, dus in dit voorbeeldgeval over 2.180 aandelen. Maar een voordeel bij een manuscript dat meer dan 2.000 aandelen verkoopt is natuurlijk wel dat het breder gedragen wordt. De kans op een verkoopsucces is dus groter!