Bijzondere manuscripten gekozen door de redactie van TenPages.com

'Pas toen de lichten uitgingen had ik door dat we stilstonden. Mijn collega-reizigers zaten waarschijnlijk al op hun fietsen, in een aansluitende trein dan wel bus of zelfs al thuis met een flink bord stamppot voor de neus. Ik zat nog in de coupé, linkervoet rustend op de rechterknie waar een boek tegenaan lag. Volgens mij was het ‘Ontvoeringsbericht’ van grootmeester Márquez. Ik schat dat we al een minuutje of vijf, misschien tien, op de eindbestemming waren aanbeland. Het is natuurlijk mijn eigen schuld.

Soms verdwaal ik namelijk in een boek en duurt het even voordat ik mezelf uit het letterlabyrint kan trekken. Dit is wel gelijk een bevestiging dat het een ‘goed boek’ is. Voor mij tenminste. Een ‘goed boek’ is natuurlijk even subjectief als een ‘lekker broodje’ of als ‘goh, wat een leuke, sympathieke, prettige en bescheiden knul die Guus’. Het ligt er maar net aan hoe je er mee omspringt.

Als ik een boek lees wil ik daar in mijn gedachten bij zijn. Ik wil in het boek leven. Een schrijver schetst de omgeving, geeft af en toe een detail, maar laat genoeg ruimte voor eigen invulling. Als een schrijver dit goed weet te doen ben ik fan en dit geeft mij dan weer een mooi bruggetje naar de volgende alinea’s.

Fan van ‘Roze Roos’ ben ik namelijk zeker. Deze literaire thriller verhaalt over Amber, een zesendertig jarige alleenstaande moeder van een zoontje van zeven. Op achtjarige leeftijd heeft Amber haar eeneiige tweelingzusje Roos door een ongeluk verloren, hetgeen ze achtentwintig jaar later nog steeds niet heeft kunnen verwerken. Er beginnen zich vreemde, onverklaarbare gebeurtenissen in haar leven voor te doen die van kwaad tot erger gaan. Op een gegeven moment valt het niet meer te ontkennen. Amber wordt gestalkt, met de dood bedreigd en gaat hier langzaam maar zeker zowel psychisch als lichamelijk aan onderdoor.

Het boek is zo geschreven dat de lezer als het ware aan de hand mee wordt genomen. Er staat geen woord te weinig en, misschien wel belangrijker, geen woord te veel. Daarnaast is het ook gewoon heel sterk geschreven. Zo begint het manuscript op een begraafplaats, een treurige omgeving dus. Dit wordt goed omschreven en je hebt er meteen een triest beeld bij. De volgende scène gaat echter over gezellig met vriendinnen naar het strand gaan. Vanaf de eerste zin in de nieuwe scène merk je al dat je uit de negatieve sfeer van het kerkhof bent getrokken en voel je de warmte opkomen. Binnen no-time was ik dan ook door de TenPages heen.

Ik ben erg nieuwsgierig naar meer en hoop dan ook dat dit manuscript de tweeduizend aandelen zo snel mogelijk verkoopt! De inmiddels donkere trein ben ik overigens nog uitgekomen, er liepen twee conductrices een laatste ronde door de trein. De eindbestemming van deze intercity lag echter wel twee stations verder dan mijn eigen eindbestemming…'

> Lees het manuscript 'Roze roos'

'Humor die je doet schuddebuiken, compleet gestoorde personages en beschamende situaties waarin ik mezelf iets te goed herken; zomaar wat redenen waardoor ik besluit een boek te kopen. Het feit dat ik geen literair student ben, betekent nog niet dat ik weinig eisen stel aan een boek. ‘Trage wegen’ is een typisch voorbeeld van een boek dat ik uit de kast zou pakken en niet snel weer terug leg.

Het verhaal draait om Andries, een jonge en onhandige man die de meest merkwaardige dingen meemaakt binnen de lokale gemeentepolitiek van een dorp in Vlaams-Brabant . Een gevoelig onderwerp om over te schrijven. Zo gevoelig dat de schrijver een pseudoniem gebruikt voor zijn verhaal. Ludwig de Borre beschrijft in zijn eerste pagina’s op humoristische wijze het karakter van zijn hoofdpersonage. Meteen is duidelijk hoe het leven van Andries beïnvloed wordt door het kleine dorp waarin hij leeft.

Het is interessant om te leren hoe het er in de kleinere dorpen aan toe gaat. Dit staat los van het feit dat ik zelf dagelijks getuige ben van het doen en laten binnen een klein idyllisch boerendorp. Ludwig maakt van een politiek (en in mijn ogen saai) onderwerp een grappig, toegankelijk verhaal waarvan ik de rest graag wil lezen.

De beschrijving van gebeurtenissen wordt gedaan op een sterke, clichéontwijkende manier; je wordt als lezer telkens verrast. Als je het manuscript leest, merk je dat er met precisie is geschreven. Het boek is chronologisch geschreven en met flash-backs afgewisseld. Hierdoor voelt het verhaal aan als een geheel. Het boek is zeker de moeite waard om te lezen. En nu maar hopen dat ‘Trage wegen’ de bebouwde kom snel verlaat en via de snelweg richting de uitgeverij rijdt.'

> Lees het manuscript 'Trage wegen'

Itamar Sharon, Projectmanager bij TenPages.com, over het manuscript 'Het Pandora project'

'Een manuscript dat pas net online staat en al een goede start heeft gemaakt met de verkoop van aandelen is ‘Mijn Kit heeft Down’. Toen het manuscript werd geplaatst, was ik direct geïnteresseerd. Het syndroom van Down is een handicap die regelmatig voorkomt en waar de meeste mensen te weinig over weten. Een van die mensen ben ik.

Het boek verhaalt over de eerste drie levensjaren van ‘Kit’, een meisje met Down. In de vorm van een dagboek laat de moeder haar lezers zien dat de geboorte van een kind met het syndroom van Down heel heftig is, maar dat er ook tijd is voor blijdschap en vreugde.

Dit manuscript heeft potentie om op een persoonlijke manier Nederland (en de rest van de wereld) in het algemeen te informeren over het syndroom van Down. Het kan je helpen aan de antwoorden op vragen die je zelf misschien niet zou durven stellen. Daarnaast kan het boek je ook dichter bij de ontwikkelingen en leefwereld van ‘Kit’ brengen.

Het lezen van dit manuscript was erg indrukwekkend. In zo weinig bladzijdes speelde er veel emotie op.'

(02-08-2012 'Mijn Kit heeft Down' heeft alle aandelen verkocht en zal worden uitgegeven)
> Lees het manuscript 'Mijn Kit heeft Down'