Noem het gerust een toevalstreffer, het kinderboek ‘De Bieb Bende’ van Michael Reefs. Tot zes jaar geleden schreef hij vooral fantasyverhalen, tot het verhaal over vijf kinderen plots in hem opkwam en hij besloot ermee verder te gaan. Het resultaat: een spannend manuscript vooral voor jong, maar ook een beetje voor oud.

Hoe ben je bij TenPages.com terecht gekomen?

Vorig jaar in de zomer kwam ik via iemand die haar boek aan het promoten was op TenPages.com terecht. Ik raakte gefascineerd; al jaren droom ik ervan om een boek uitgegeven te krijgen en TenPages.com kan daarbij helpen. Het maakt de weg vrij naar de uitgeverijen, die erg moeilijk bereikbaar zijn.

Ik vind het concept van TenPages.com goed, mits je er zelf héél véél aandacht aan besteedt. Je moet alles uit de kast trekken en geen enkel moment stilzitten, anders gebeurt er niets. 2000 aandelen klinkt veel, maar als je er eenmaal vaart achter zet, kan het verrassend snel gaan.

De Bieb Bende is een kinderboek. Heb je altijd al voor kinderen willen schrijven?

Eigenlijk was het nooit mijn bedoeling om een kinderboek te schrijven. Al sinds mijn twaalfde heb ik juist interesse in fantasyverhalen. Tot ik in 2005 plotseling het idee kreeg om over vijf kinderen te schrijven. Het idee kwam vanuit het niets en als een bezetene begon ik te typen. Toen wist ik nog niet dat het zo groot zou worden dat ik uiteindelijk zelfs zou besluiten het te willen uitgeven.

De Bieb Bende had een bijzondere plek in mijn leven ingenomen. Telkens wanneer ik vastliep in een fantasyverhaal, kwam de Bieb Bende weer terug. Het verhaal werd uitgebreider en ik had al snel het gevoel dat het een eigen leven leidde. Je kunt dus zeker wel spreken van een toevalstreffer. En stiekem kan ik hier ook veel fantasy-elementen in kwijt, dus echt afstand van dat genre heb ik nog niet genomen.

Heb je een bepaald schrijfritueel?

Toen ik pas begon met schrijven, hield ik me aan een strikte planning om iedere dag anderhalf A4’tje te schrijven. Dat is niet erg veel, maar op die manier schreef ik wel dagelijks.

Intussen schrijf ik wanneer ik tijd heb: soms een uur achter elkaar door en soms alleen een kort stukje als ik dringend iets op papier wil zetten. Als ik schrijf, moet het volkomen stil om me heen zijn, anders ben ik al snel de draad kwijt. Maar als ik eenmaal in het verhaal zit, kan ik ongestoord mijn gang gaan. Dan gaat het verhaal verder, alsof ik een gepauzeerde film weer afspeel.

Waar haal je inspiratie vandaan voor het schrijven van je manuscript?

Inspiratie haal ik uit allerlei verschillende dingen. Wanneer ik naar een bijzonder liedje op de radio luister, kan ik plotseling geraakt worden door een mooie zin. Die zin blijft dan door mijn hoofd spoken, tot ik er daadwerkelijk iets mee doe. Datzelfde kan ook gebeuren wanneer ik tv of een film kijk. Dan voel ik een tinteling en wil ik het liefst meteen een notitie maken.

In De Bieb Bende is bijna alles verzonnen. Er zijn enkele kleine dingen die ik uit mijn eigen leven heb gegrepen. Zo zijn sommige namen gebaseerd op mensen die ik ken, hoewel de karakters dan weer totaal verschillend zijn. Het avontuur dat de vijf kinderen beleven, is iets wat ik zelf ook graag meegemaakt zou willen hebben toen ik hun leeftijd had. Wie droomt er nou niet van om spannende dingen te onderzoeken?

Op welke manieren breng je De Bieb Bende onder de aandacht?

Al voordat ik het manuscript op TenPages.com plaatste, was ik druk bezig met het uitstippelen van de promotiecampagne. Ik wilde alles tot in de puntjes uitgewerkt hebben en het moest voor mezelf geweldig zijn.

Het eerste idee was een website starten rondom het boek. Omdat het een kinderboek is, moest de site dus vooral voor kinderen geschikt zijn. Dat betekende heel veel interactie en felle kleuren. Er ging veel tijd in zitten en vaak dacht ik: waar ben ik aan begonnen? Maar stoppen wilde ik absoluut niet. Ik ben nu ook meer dan tevreden met het resultaat.

Naast de website heb ik ook een poster en