Cock Fuchs is jarenlang directeur geweest in de jeugdzorg en thans werkzaam als (interim) bestuurder/directeur voor organisaties en instellingen die wat betekenen voor kinderen. Marion Welling is sociaal pedagoog. Zij is sinds 1980 werkzaam in de hulpverlening, zowel in uitvoerende, beleidsmatige als leidinggevende functies. Samen hebben ze het manuscript ‘Zomaar een kind’ geschreven, deels autobiografisch, deels theoretisch.

“Wanneer je tegen mensen vertelt dat je in de Schilderswijk in Den Haag bent op gegroeid, weten de meeste mensen wel dat je niet uit het beste sociale milieu komt. De hele buurt zeker in de jaren na de oorlog, was een arbeiderswijk waarin veel armoede en verloedering voorkwam. Er was ook een volkse saamhorigheid en sociale controle die niet onprettig was. Ik ben opgegroeid in de Jan Steenstraat, in een gezin wat bestierd werd door mijn vader, een agressieve alcoholist. Mijn moeder probeerde zo goed en zo kwaad als het ging de eindjes aan elkaar te knopen, wat bij te verdienen met thuiswerk en haar 4 zonen te voeden. Niet óp te voeden; daar hadden ze geen ideeën over. Ik heb geleerd -en veel last gehad van mijn jeugd. De belangrijkste les die ik meenam, is dat kinderen bestaansrecht moeten ervaren. Kinderen kun je niet ‘for granted’ nemen; zij verdienen een speciale behandeling. Dat maakte dat ik, na omzwervingen, in de jeugdhulpverlening ben gaan werken. Al snel kroop het ondernemersbloed waar het niet gaan kon, en ben ik de jeugdhulpverleningsinstellingen gaan besturen. Ik wilde kwaliteit geven aan de kinderen die een beroep doen op de jeugdhulpverlening.”

Waarom hebben jullie juist nu dit boek geschreven?

Er zijn meerdere boeken verschenen waarin mensen over hun traumatische jeugd vertellen. Dat is soms interessant om te lezen maar levert verder geen bijdrage aan het voorkomen van trauma’s. We wilden meer dan een verhaal over een ellendige jeugd. Zo kwamen we op het idee om in de kantlijn van het verhaal theorie te schrijven. We willen duidelijk maken wat de invloed van bepaalde gebeurtenissen is op iemands gedrag en leven. Dat huiselijk geweld, verwaarlozing, vernedering ed. niet alleen een probleem is voor de ouders, maar verregaande consequenties heeft voor de kinderen. En hoe belangrijk goede jeugdzorg is. Met name in deze tijd is het van belang om daadwerkelijk verantwoordelijkheid voor deze kinderen te nemen. Het doel was een prettig leesbaar en toegankelijk boek te schrijven dat ook informatief is.

Vond je het moeilijk, het is immers een aangrijpend verhaal?

Het was niet makkelijk en bij sommige hoofdstukken was ik er letterlijk en figuurlijk doodziek van. Het is ook niet niks om sommige zaken weer op te halen merkte ik. Het vrat energie maar op en of andere manier leverde het ook energie op. Ik was er echt van overtuigd dat het goed was om op te schrijven en ging gestaag door. De belangrijkste eerste fase heb ik samen met Ineke (journaliste) gedaan, Zij heeft mij er in die fase goed doorheen geholpen.

Waarom hebben jullie voor TenPages.com gekozen?

Waarom we voor ten pages hebben gekozen is omdat dat een mooie