In "Groen!" vertelt Lauren de Wit (pseudoniem) over haar werk bij de publieke omroepvereniging tot ze wordt weggekaapt door een commerciële productiemaatschappij. Haar eerste werkdag voelt als een tropenjaar en ze valt van de ene verbazing in de andere verbazing. In het interview vertelt ze waarom ze anoniem wil blijven en waarom ze het spannend vond het manuscript te plaatsen.

Je manuscript heet Groen. Waarom?

De titel is eigenlijk tweeledig. Enerzijds verwijst Groen naar de omroepverening Nu Groen! waar Lauren heeft gewerkt en die ze toch weer tegenkomt in haar nieuwe functie terwijl ze dacht dat ze van hun af was! Tegelijkertijd is ze ´groen´ in de hippe commerciele glamourwereld van het productiebedrijf waarin ze terecht komt omdat dit een contrast vormt met haar vorige werkgever. Lauren komt soms erg naief over omdat ze erg integer is en zich daardoor moeilijk kan voorstellen dat mensen vieze spelletjes spelen om hun doel te bereiken. Gedurende het boek wordt ze gelukkig wel wijzer!

Het verhaal vertelt over een jong meisje in de mediawereld. In hoeverre zijn haar ervaringen autobiografisch?

Het verhaal is voor een groot deel autobiografisch maar tegelijkertijd zijn bepaalde zaken in een ander tijdspad geplaatst of zijn bepaalde karakters uitvergroot of samengevoegd. Om het een lopend verhaal te maken is er uiteraard hier en daar fictie toegepast maar de research (tijdens mijn reguliere werkzaamheden notabene!, maar alles wat ik meemaakte liet me gewoon niet los) die hiervoor gedaan is bij twee totaal verschillende organisaties zijn de basis geweest voor dit boek.

Je hebt ervoor gekozen te schrijven onder een pseudoniem. Waarom?

Ik werk nog steeds in zowel de corporate wereld als de non profit wereld en mijn grote droom is natuurlijk schrijfster zijn! Maar totdat het zover is, is het zakelijk nog niet echt handig om mezelf kenbaar te maken. Ik laat als schrijfster een hele andere kant van mezelf zien die mensen in mijn omgeving eigenlijk niet van mij kennen. Omdat het boek voor een gedeelte autobiografisch is wil ik pas onder mijn eigen naam schrijven op het moment dat ik daadwerkelijk een uitgeverscontract heb! Dus hopelijk wordt vervolgd.....!

Denk je dat lezers van je manuscript uit de wereld die je beschrijft, personen, gebeurtenissen en bedrijven kunnen herkennen?

Ja, ik denk dat sommige mensen zeker zichzelf zullen herkennen. Absoluut! Ik hoop dat het een hype wordt waarbij de grote hamvraag zal zijn, ben ik belangrijk genoeg om dat ik genoemd ben in het boek(.hahahahaha). Maar even serieus, ik denk dat sommige karakters not amused zijn als ze zichzelf erin herkennen en anderen misschien weer wel! Het is nou eenmaal een glamourwereld waarbij iedereen in je gezicht glimlacht maar achter je rug om erg gemeen kan zijn of je carriere in 1 x kapot kan maken of juist je carriere een boost kan geven!
Het lastigste is om bij bestaande karakters de originele naam te veranderen maar alsnog een naam te kiezen die wel de lading dekt. Als iemand bijvoorbeeld een aristocratische uitstraling heeft met een bijbehorende naam (in het echt dus) dan verzin ik voor het verhaal een naam die natuurlijk ook bij deze uitstraling past.
Ik heb ook al het plan om het daarna te laten verfilmen uiteraard met de creme de la creme van de Nederlandse acteurs, ik heb al mijn wensenlijstje klaar!

Je verhaal doet denken aan de bestseller The Devil Wears Prada. Heb je dat boek gelezen?

Ik vond the Devil Wears Prada een geweldig boek. Ik heb het meerdere keren gelezen en uiteraard ook de film gezien. De gelijkenissen zijn natuurlijk dat ook de hoofdrolspeelster voor een icoon werkt en de meest bizarre dingen meemaakt die ze in de eerste instantie niet verwacht. Ook zij is naief en soms zelfs wereldvreemd in de glamourwereld terwijl ze eigenlijk haar werk gewoon goed wilt uitvoeren en de commotie om zich heen niet altijd goed begrijpt (dat ze zich bijvoorbeeld niet druk maakt om een dure riem waar anderen een moord voor doen). Het grote verschil is dat ze erg vervreemdt van zichzelf en van haar vrienden en helemaal meegaat in het wereldje. Eigenlijk laat ze zich verleiden en ze wordt aan het einde pas wakker. Lauren proeft de nieuwe wereld waarin ze zit en geniet er regelmatig van (bijvoorbeeld wanneer ze mee mag naar de Musical Awards en ze letterlijk achter Joop van den Ende en Minister Plasterk zit en ze