Nog geen TenPages account? Meld je aan
De 26-jarige Anna heeft nog nooit verder gereisd dan de Nederlandse Efteling, tot zij op zoek gaat naar de Italiaanse wortels van haar overleden moeder. PVW vertelt over zijn manuscript Brood & Eer, dat speelt in Nederland en Italiƫ en oorspronkelijk werd geschreven als Engelstalig filmscript.
Hoe kwam je op het idee voor je manuscript Brood & Eer?
Toen ik nog in Nederland woonde, ging ik minstens twee keer per jaar naar Italië, het land waar ik al sinds mijn negende gek op ben.
Toen ik in 2002 vanwege de liefde naar Montreal verhuisde en Italië ineens erg ver weg lag, besloot ik om er dan maar in mijn hoofd heen te gaan. Dat werd uiteindelijk een filmscenario met de titel ‘A Real Man of Honour’.
Het scenario is twee keer bijna geproduceerd door een Canadese filmproducent, maar helaas kreeg hij de financiering niet rond.
In die versie woonde Anna overigens nog in Canada, maar dat heb ik voor het boek veranderd in Nederland.
In Nederland is er ook belangstelling van Nederlandse filmproducenten, maar zoiets duurt lang en is een loterij.
Iemand uit de filmbusiness in Nederland stelde me voor er een boek van te schrijven, omdat filmproducenten graag boeken verfilmen – als ze succesvol zijn natuurlijk. Toen ik in diezelfde tijd op TenPages.com stuitte dacht ik: ‘Waarom niet?’
Dus ben ik begonnen er een boek van te schrijven onder de Nederlandse titel ‘Brood & Eer’, met als ondertitel ‘Tulpen & Eer’. De titel verwijst naar de populaire Italiaanse films uit de jaren ’50 van o.a. Luigi Commencini met titels als ‘Pane, Amore e Fantasia’ en ‘Pane, Amore e Gelosia’, waarbij pane – brood moet worden opgevat als ‘de eerste levensbehoefte’ of zoiets.
Hoe ver ben je (hoeveel pagina's heb je) en hoe lang heb je daarover gedaan?
Het verhaal is af, maar dan wel in scenariovorm en ook alleen in het Engels. En ik moet zeggen dat een boek schrijven toch heel wat anders is. Moeilijk maar wel erg leuk om te proberen. Op de eerste 11 pagina’s heb ik behoorlijk zitten zweten. Gelukkig heb ik in mijn broer –ik ken niemand die zo veel heeft gelezen als hij– een uiterst kritische lezer en dat helpt me enorm.
Ik zou erg graag weer een aantal pagina’s op de website plaatsen, maar helaas heb ik vanwege mijn werk nu erg weinig tijd om verder te schrijven. Maar ze komen eraan, dat beloof ik.
Hoe heb je de teruggetrokken hoofdpersoon Anna uitgewerkt?
Het hoofdpersonage van het boek is eigenlijk Anna’s vader. Samen met Anna komen we erachter wie haar echte vader was. Het idee achter Anna’s persoonlijke ontwikkeling is, dat als je niet weet waar je vandaan komt, wat je wortels zijn, je eigenlijk ook niet kunt leven, of niet weet hoe te leven.
Het verhaal van haar vader Gauke is geïnspireerd op twee dingen. Ten eerste ben ik net als hij in een ander land gaan wonen. Die ervaring, dat weer helemaal opnieuw beginnen was iets waar ik op de een of andere manier iets over kwijt wilde.
Ten tweede verwezenlijkt Gauke in zekere zin mijn droom, namelijk om in Italië te gaan wonen. Dat zeg ik nou wel, maar met zo’n bandiet als Berlusconi aan de macht weet ik niet zeker of ik daar wel wil zijn.
Je manuscript speelt in Calabrië, Italië; waarom daar?
Waarom Italië lijkt me nu wel duidelijk. Waarom Calabrië weet ik eigenlijk niet, behalve dat ik een steile klif aan zee nodig had. Ik ben nog nooit in Calabrië geweest. Wie weet komt het er nog een keer van.
Welke schrijvers vind je zelf heel goed?
Het beste boek van de afgelopen jaren was voor mij ‘De
eenzaamheid van de priemgetallen’, van Paolo Giordano. Verder ben ik verslaafd aan de boeken van Andrea Camilleri. Die kan ik keer op keer weer lezen.
Datzelfde geldt voor de boeken van Robertson Davies, een in Nederland weinig bekende Canadese schrijver uit de vorige eeuw. Die boeken zijn als schilderijen aan de muur, je kunt er keer op keer weer naar kijken en weer van genieten. Om mijn Nederlands bij te houden, neem ik steeds Nederlandse boeken mee terug naar Montreal als ik even in Nederland ben. Waar ik erg van onder de indruk ben, zijn de boeken van Frank Westerman. En op dit moment lees ik ‘De poorten van Damascus’ van Lieve Joris. Haar andere boeken wil ik beslist ook lezen.
Wat hoop je met het plaatsen van je manuscript te bereiken?
Dat het boek wordt uitgegeven, dat het goed verkoopt en er wie weet ook nog een film van komt.
Kun je al iets loslaten over het einde?
Ja, dat kan ik wel, maar dat doe ik niet. Maar om een tipje van de sluier op te lichten, hier een stukje uit de teaser die ik ooit schreef voor het verhaal:
‘...als ze met haar moeders as in het Calabrese dorpje aankomt, ontdekt Anna dat ze in 1955 is geadopteerd en dat haar biologische vader een Zeeuwse boer was, een man met ouderwetse opvattingen over eerlijkheid en rechtvaardigheid.
Haar vader verscheen in mei 1953 op zijn fiets in het dorp, besloot te blijven en werd een plaatselijke held omdat hij het opnam tegen de locale maffia ('Ndrangheta), en dat allemaal vanwege… een bos tulpen.
Je hebt voor je manuscript Brood & Eer een website gemaakt. Waarom?
Ten eerste probeer ik met die website natuurlijk meer aandeelhouders te overtuigen om in mijn boek te investeren. Want het wordt nog een hele klus om voor 1 oktober 2.000 aandelen en 100 aandeelhouders binnen te halen.
Ten tweede leek het me wel aardig om de mensen te laten weten wat me zoal heeft geïnspireerd om ‘Brood & Eer’ te schrijven. Je vindt er bijvoorbeeld muziek waar ik echt wat aan heb gehad.
En je kunt er Italiaanse recepten vinden. Een van mijn personages, de kok Vito, stond het mij toe om af en toe een paar van zijn recepten op de site te plaatsen. Het is de bedoeling dat ik er elke week een paar recepten aan toevoeg. En geloof me, Vito kan erg goed koken. Een goede reden dus om de website regelmatig te bezoeken.
Vito kwam ook met het idee om aan het boek als bijlage een aantal van zijn recepten toe te voegen. Dat lijkt me wel wat, want als er iets is wat me inspireert, is het wel goed eten. Het adres van mijn website is www.pvw-que.com.
Stel een manuscript verkoopt 2.000 aandelen, maar niet verspreid over minstens 100 aandeelhouders. Wat dan? De verkoop van aandelen loopt in dat geval gewoon door. Tot er door 100 aandeelhouders aandelen gekocht zijn. Het extra geld dat is bijeengebracht, wordt dan uitgekeerd aan alle aandeelhouders. Voorbeeld: er worden uiteindelijk 2.180 aandelen verkocht. Dan wordt er 900 euro (180 * 5) naar rato aan de aandeelhouders uitgekeerd.
De opbrengst per aandeel op basis van de boekverkoop wordt dan wel minder. Want de 10% over de netto boekverkoopomzet wordt verdeeld over alle aandeelhouders, dus in dit voorbeeldgeval over 2.180 aandelen. Maar een voordeel bij een manuscript dat meer dan 2.000 aandelen verkoopt is natuurlijk wel dat het breder gedragen wordt. De kans op een verkoopsucces is dus groter!