Nog geen TenPages account? Meld je aan
'Zodra ik een vrij moment heb, zit ik achter de computer om het verhaal, dat in mijn hoofd zit, op papier te zetten.'
U weet blijkbaar erg veel over de geschiedenis van Suriname. Wat is uw relatie met dit land?
Om met het tweede deel van uw vraag te beginnen: Suriname is mijn geboorteland en Paramaribo mijn geboorteplaats. Het is dus niet echt verwonderlijk dat ik zo’n sterke band heb met dit land. Ik mag dan wel langer in Nederland verblijven dan ik in Suriname heb gewoond,maar mijn affiniteit met mijn geboorteland er niet minder op is geworden. Door de liefde voor mijn land en de passie die ik sinds tien jaar heb – het schrijven van boeken met een Surinaamse inslag – is het noodzakelijk dat ik mij iets meer verdiep in bepaalde aspekten van de geschiedenis van dit land. Waar de politiek mij gestolen kan worden, heb ik des te meer interesse in het leven van alledag van de gewone Surinamer in zijn land.
U schrijft onder het pseudoniem Eugenie-Celeste. Wat was precies reden om onder (dit) pseudoniem te publiceren?
Het schrijven onder een pseudoniem kwam ineens – jaren geleden – in mij op zonder daar een echte reden voor te hebben. Het gebruik van een schuilnaam was een zeer kort leven beschoren. Of ik onder een pseudoniem schrijf of niet, ik blijf Henna J.E. Spalburg, een auteur.
Waar en wanneer hebt u vooral aan uw manuscripten gewerkt?
Ik begon ongeveer tien jaar geleden met schrijven. Het gebeurt nog steeds allemaal vanachter mijn buro (in Nederland). Zodra ik een vrij moment heb, zit ik achter de computer om het verhaal, dat in mijn hoofd zit, op papier te zetten.
Is het de bedoeling om de lezer met uw manuscripten vooral mee te nemen naar een andere wereld of ook om ze iets bij te brengen?
Het is zeker de bedoeling de lezer mee te nemen naar de het land en/of plaats waar het verhaal zich afspeelt. Het leven van Virginia en Paul en Pauline speelt zich voornamelijk in Suriname (Paramaribo) af. Er is echter ook moment waarop de
personages zich in Nederland bevinden. Door zo beeldend mogelijk te schrijven, probeer ik de lezer de Surinaamse sfeer te laten voelen en iets te laten proeven van de leef- en denkwijze van de Surinamers. En passant leert men ook wat Surinaamse woorden en maakt men kennis met enkele Surinaamse gewoonten.
Wie hoopt u te kunnen enthousiasmeren met uw manuscripten?
Bij het doornemen van mijn manuscripten raakt de lezer vanzelf geïnteresseerd in mijn geboorteland. Men voelt, bijna als vanzelfsprekend, een spontaan enthousiasme opborrelen om een keer in het vliegtuig te stappen en de 8,5 uur durende vliegreis te maken als start van een warme, mooie vakantie in tropisch, gastvrij Suriname. Het is niet alleen de toerist die Suriname heeft ontdekt, maar ook vele autochtone Nederlanders hebben de keuze gemaakt om permanent in Suriname te gaan wonen. Het blijft een ‘heerlijk tropenland’ voor Surinamers en Surinameliefhebbers.
Tot slot nog een opmerking: wellicht klimt iemand, na mijn manuscripten te hebben gelezen, zelf in de pen om een verhaal te schrijven, want: wie schrijft, die blijft.
Stel een manuscript verkoopt 2.000 aandelen, maar niet verspreid over minstens 100 aandeelhouders. Wat dan? De verkoop van aandelen loopt in dat geval gewoon door. Tot er door 100 aandeelhouders aandelen gekocht zijn. Het extra geld dat is bijeengebracht, wordt dan uitgekeerd aan alle aandeelhouders. Voorbeeld: er worden uiteindelijk 2.180 aandelen verkocht. Dan wordt er 900 euro (180 * 5) naar rato aan de aandeelhouders uitgekeerd.
De opbrengst per aandeel op basis van de boekverkoop wordt dan wel minder. Want de 10% over de netto boekverkoopomzet wordt verdeeld over alle aandeelhouders, dus in dit voorbeeldgeval over 2.180 aandelen. Maar een voordeel bij een manuscript dat meer dan 2.000 aandelen verkoopt is natuurlijk wel dat het breder gedragen wordt. De kans op een verkoopsucces is dus groter!