‘Zee, alleen de zee. Ik zeg het niet hardop. Ze loopt rechts van mij’, zo begint het poetische manuscript 'Doolramen' van schrijver Marco Geldermans. 'Doolramen’ vertelt het verhaal van Werner die nodig toe is aan nieuwe impulsen in zijn leven. Een aanvankelijk onschuldige chatsessie met de Berlijnse studente Naomi heeft grote gevolgen. Ook de uit zijn leven verdwenen vader zet het leven van Werner op zijn kop. TenPages.com vroeg Marco naar zijn speciale stijl en vroeg naar de verdere verloop van het manuscript.

Je hebt een mooie, intrigerende titel gekozen voor je manuscript. Kun je ons iets vertellen over de betekenis van deze titel?
Merci.Voor mij heeft het te maken met dolen, altijd maar op weg zijn, zonder ooit ergens aan te komen. In het manuscript is op een bepaald moment te lezen: 'Na enkele minuten lopen, komen we in een woonwijk en zien talloze woonkamers. Sommige zijn donker, maar vele ramen zijn verlicht. We zien gezinnen aan tafel zitten, moeder babies de fles geven, kinderen languit op banken liggen, achter computers en televisie zitten, Kijkend naar een film. Welke film blijft een geheim voor ons.'

Heel herkenbaar, die sleur in het werk en relatie en dan de hang naar sensatie. In hoeverre is ‘Doolramen’ gebaseerd op je eigen leven?
In een ver verleden herken ik de sleur wat een baan met zich mee kan brengen. Nu werk ik zo'n 14 jaar binnen de hulpverlening waar ik het gelukkig nauwelijks tegenkom. Over mijn relaties ga ik het niet hebben, maar Doolramen is niet autobiografisch. Misschien dat er hier en daar wat non-fictie door de fictie heen gesijpeld is, maar dat zal dan onbewust gegaan zijn. Het is zoals ik aan het begin van het verhaal schrijf: 'De in dit boek beschreven personen en gebeurtenissen zijn fictief. Iedere gelijkenis of overeenkomst berust op louter toeval.'

Kun je iets meer vertellen over de verschillen in karakters tussen Cindy en Naomi?
Cindy stelt zich n.m.i. vooral afhankelijk op, ze is een psychologe, maar eentje van de "koude grond", nuchter en met haar lichte 'zee-blauwe' ogen probeert ze Werner aan haar te binden. Naomi is ondeugender, met haar donkere ogen zoekt ze het avontuur en er is weinig wat haar tegenhoudt haar doel te bereiken. Nu ik je vraag zo laat doordringen.. Mischien is het dat Naomi actie onderneemt en Cindy voornamelijk afwacht. Maar wellicht sla ik de plank totaal mis en zien anderen juist meer overeenkomsten dan verschillen in de karakters van Cindy en Naomi.

Je werkt met korte flashbacks. Hoe ben je op dit idee gekomen en welk doel heeft het?
Het is spontaan ontstaan. Ik begon te