Het succes van de grotendeels autobiografische roman ‘Je kan er maar beter om lachen’ is te danken aan de heerlijk luchtige schrijfstijl én aan een ontwapenende en humoristische kijk op het leven. Schrijfster en blogster Esther Vuijsters over haar debuut, maar ook over kritiek, maatje 38 en Wordfeud… ‘Ik ben geen zwelger.’

Succes
Mijn boek heeft goede PR gehad, mede dankzij de trouwe lezers van mijn blog op vrouwonline. Ook zijn er leuke verhalen over geschreven, positieve recensies. De verkoop gaat dan ook goed. Maar ik had meer verwacht van het liggen in de boekhandel. Op de één of andere manier heeft dat toch meer status dan e-readers en via internet. Het spreekt meer tot de verbeelding. Mensen moeten het zien. Ik hoop dus op nog meer publiciteit. Wendy van Dijk ofzo moet even roepen dat ik zo’n leuk boek geschreven heb. 

Stoffige feestjes
Ik ben geen literair schrijver. Ik ben meer een duizendpoot. Dat is toch een ander genre dan die schrijvers die literatuur met de hoofdletter L schrijven. Ik hoef dan ook niet zo nodig naar die stoffige schrijversfeestjes van het niveau zolderkamer waar ik in mijn boek over schrijf. Maar… ik maak graag een uitzondering voor het boekenbal!

Therapeutisch
Mijn inspiratie haal ik uit het dagelijkse leven. Vaak broeit er al de hele dag iets. Hoewel ik wel eens een poging doe tot iets poëtisch, zijn mijn meest gewaardeerde blogs vaak grappig en herkenbaar. Ik hou ook wel van een beetje leedvermaak. Mijn drijfveer is om te vermaken. Bovendien werkt het ook therapeutisch. Ik zie mijn eigen leven lolliger in als ik merk dat andere mensen er om kunnen lachen. Als er iets minder leuks gebeurt bijvoorbeeld, bekijk ik mezelf van een afstandje en zie dan dat het eigenlijk helemaal niet zo ernstig is, vaak zelfs grappig. Ik beschik over een mooie doses zelfspot, ik zwelg niet.

Niet om te lachen
Het lijkt alsof ik heel open ben, alles deel, maar dat is natuurlijk niet