Al bijna twee jaar deelt hij zijn verbazing over Nederlands publiek en politiek op het gelijknamige weblog. Hij heeft het manuscript 'Tijd voor een Nederlandse lente!' geschreven en hoopt dat het de lezers zal inspireren tot het open staan voor de mening van de medemens en zal zorgen voor nuances in het politieke debat.

Hoe ben je eigenlijk bij TenPages.com terecht gekomen?
Dat kwam door het boek ‘Zo Zuidas’. De wereld die daar beschreven wordt is mij zeer vertrouwd. Ik kreeg het boek omdat het een populair cadeau is in de juridische en bancaire wereld waar ik nog weleens vertoef. Ik las het in één ruk uit en heb ervan genoten. Door het boek ontdekte ik TenPages.com en dat uitgeefconcept sprak me erg aan.

Waar komt jouw drang tot schrijven vandaan?
Als ik het écht begreep zou ik het graag vertellen. Ik heb gewoon een onbedwingbare behoefte om mijn gedachtes, verbazing en overtuiging te uiten. Elke dag doe ik allerlei indrukken en beelden op en komen er tal van boodschappen en verhalen op me af. Dan ga ik schrijven en ontdek ik gaandeweg waarom een gebeurtenis, standpunt of politieke beslissing me zo intrigeert. Zo schrijf en blog ik de wereld van me af.

Hoe kwam je op het idee voor een boek over de Nederlandse lente ?
Dat ontstond uiteraard door de Arabische Lente. Ik vond het indrukwekkend om anderhalf jaar geleden te zien wat er in Egypte, Tunesië en de omliggende landen gebeurde. Tegelijk viel me op dat we er in Nederland zélf vanuit gaan dat onze eigen democratie goed op orde is. En dat die lente dus vooral goed was voor de landen die nu nog een dictatuur kennen en niet zozeer voor ons. Dat leek me een grote denkfout, omdat wijzelf op dit moment vakkundig bezig zijn onze eigen democratie om zeep te helpen.

Waarom vind je dit?
Als je met een beetje afstand kijkt naar wat er gebeurt in Nederland dan zie je dat de Raad van State telkens wijst op de slechte kwaliteit van voorgenomen regelgeving. Menig politicus maakt er een gewoonte van om rechters te bekritiseren. Kundige adviezen van allerlei overlegorganen worden moeiteloos weggewuifd. Om nog maar te zwijgen over het gemak waarmee de lente-akkoordpartijen nu alweer aangeven straks hun eigen akkoord terug te draaien. Dat alles gebeurt omdat de politici – veel meer dan vroeger – op kortetermijngewin uit zijn en niet langer het langetermijnbelang van een goede democratie in het oog houden.

Je kunt je voorstellen dat als je op deze maatschappelijk betrokken manier kijkt en de wereld wilt verbeteren, het minder logisch is om op een hoekje van het Internet je columns en blogs te gaan schrijven. Natuurlijk is het als schrijfoefening erg leuk om als een soort herrezen ‘Johan de Witt’ vanuit de coulissen commentaar te geven. Maar daarmee sla je maatschappelijk gezien geen deuk in een pakje boter. Dan kun je natuurlijk veel beter zelf in de politiek gaan om de wereld te verbeteren.

Waarom zit je zelf niet in de politiek?
Ik