'Soms, heel soms, heb ik het gevoel dat ik een goede vader ben. Een echte goede vader.'

Je manuscript beschrijft jouw ervaringen als vader. Wanneer besloot je hier een boek over te schrijven?
Het is niet zo dat élk woord een grove leugen is maar om nou te zeggen dat ik mijn ervaringen beschrijf... dat is ook niet geheel en al de waarheid. Op het moment dat je begint te schrijven, begin je te verzinnen. Het echte leven is te saai om leuk te zijn. Je moet je leven leuker liegen. Liefst zo goed dat je er zelf in gelooft.Toen ik de eerste keer vader was geworden, viel me op dat jonge ouders elkaar continu de loef willen afsteken. Ze hemelen hun kind op (alle mama's en papa's) of blijken superopvoeders te zijn (de papa's-en-mama's-met-schuldgevoel-over-hun-fulltime-carrière.) Maar als je dan eens bij ze thuiskomt, blijkt dat hun koters net zulke onhandige malloten zijn als die van jou.
Alleen de allerbeste vrienden durven elkaar te bekennen dat ze onzeker zijn. Over hun manier van opvoeden, over steeds minder seks, over de wallen onder hun ogen die steeds zwarter worden. En over hun kind dat nog steeds zijn eigen veters niet kan strikken, de boel om de haverklap onderschijt en waar geen zinnig gesprek mee te voeren valt, ook al is het al drie (!) maanden.
Ik vind dat grappig en dus ben ik daarover gaan bloggen. Die Jonge Papa blogjes groeien nu uit tot "Hoe Ik de Beste Papa van de Wereld Werd."

Als je jezelf zou moeten vergelijken met een bekende schrijver, wie zou het zijn?
Dat zou dan toch Homerus zijn, met Harry Mulisch als goede tweede. Harry, Homy (ik mag Homy zeggen) en ik hebben alledrie die innerlijke drive om de Grote Verhalen uit het collectieve bewustzijn van de wereld op schrift te stellen om ze tot in de eeuwigheid voor het nageslacht te bewaren. Ja, het nageslacht boft maar met ons. De Grootste Drie, zo noemen wij ons wel eens op onze herenavondjes. Gekscherend natuurlijk.

Heb je je verhaal aan veel anderen laten lezen voordat je het instuurde? Wat vonden zij ervan?
Gelukkig heb ik een fantastische vrouw die alles leest wat ik schrijf en zonder voorbehoud kritiek geeft. Anders red je het ook niet hè - het is zo makkelijk om in je eigen talent te zwelgen.

Wat vond je moeilijk bij het schrijven?
Het is negen uur 's avonds. De kinderen zijn eindelijk uitgestuiterd en liggen, relatief stil, in bed. Het is me min of meer gelukt om de aangekoekte pasta van de anti-aanbaklaag te bikken. Iemand heeft zich tussen de stapels transformers, lego en kaplablokken gewaagd om een begaanbaar pad te banen naar de woonkamer. Bol.com heeft net seizoen 4 van Lost bezorgd. Wat zal ik doen? Met een biertje in de hand en mijn liefste op schoot op de bank hangen? Of me terugtrekken in onze tot net-niet-comfortabele studeerkamer omgebouwde garage en een paar duizend woorden typen? Hm...
Discipline opbrengen, dat vind ik moeilijk.

Je manuscript gaat over dagelijkse beslommeringen. Schrijf je ook dagelijks een deel van je werk?
Nou