Hij schrijft aparte en soms zelfs shockerende teksten. Michel van Meijer is een aspirant schrijver met een uitgesproken mening. We hebben het met hem over over zijn manuscripten, twee staan al op de site en er komen er nog meer. Ook legt hij uit wat 'Hardboiled' nu eigenlijk voor genre is, interessant!

Hoe ben je begonnen met schrijven?

Ik heb altijd geschreven. Gedichten, songteksten, vlugschriften. En op een dag waaide er een boek in mijn hoofd. Dat kon er maar op een manier uit: schrijven. Het is geen opzet dat ik ben gaan schrijven, maar een prettig voorval. Daarna trok de wind nog verder aan en kwamen er nog vier plots aanwaaien.

Waarom TenPages.com?

TenPages.com vind ik een mooi concept, maar er mag nog wel wat gebeuren. Ik vind het ook een verantwoordelijkheid van TenPages.com om aandeelhouders aan te trekken, dat moet niet alleen bij de auteurs in spé liggen. Op het gebied van kinderboeken, poëzie en thrillers bijvoorbeeld is er nog een wereld te winnen. Aandeelhouders concentreren zich, net als uitgevers, nu primair op mainstream, terwijl de auteurs op TenPages.com een enorme pluriformiteit aan manuscripten bieden.

Je hebt ervoor gezorgd dat er een nieuw genre op de site staat, hardboiled. Kun je hier iets over vertellen?

Hardboiled duidt alleen maar aan dat seks de hoofdrol speelt. Het boek is nog steeds een roman, of een thriller, of zelfs humoristisch; maar dan met hele expliciete seksscènes. Met zo’n literaire provocatie hoop ik een kentering teweeg te brengen. Ik werk nu aan het boek ‘Zwart’ (komt binnenkort op TenPages.com) en dat is om het thema ‘Seks als ruilmiddel’ heen geschreven. Tieners gaan te gemakkelijk met seks om. Ik rek dat op, maak het gegeven bombastisch en componeer er via een web van subplots een boek van waarvan menig ouder zich kapot schrikt. Iets dergelijks heb ik ook met Het Zomerbeest gedaan, maar dan veel milder.

Hoe ben je op de personages, gebeurtenissen en locaties gekomen in je manuscripten?

Ik ben een eenling. Dat geeft mij bovengemiddelde mogelijkheden om te observeren. Ik koppel flarden van wat ik zie aan bestaande personen die tijdens het schrijven mijn beste vrienden zijn. Die vriendenclub is steeds zo dichtbij dat ze, tijdelijk, echt leven. Ik heb net een trilogie over ‘het OPT’ afgerond en nu moet ik voor mijn vierde manuscript van een deel van mijn ‘vriendenclub’ afscheid nemen. Dat valt soms zwaar.

Waarover ben je het meest tevreden en waar wil je beter in worden?

Ik ben dankbaar dat ik schrijven mag, maar ik begin pas. En het mooiste van