Nog geen TenPages account? Meld je aan
Met veel plezier heb ik de afgelopen vier jaar aan mijn eerste echte eigen manuscript gewerkt. Werkelijk al mijn vrije tijd investeerde ik in het bedenken, vormen en verbeteren van het verhaal. Een flinke klus, maar wel één waar ik ongelooflijk trots op ben.
Het kost een aardige dosis inspanning en doorzettingsvermogen, maar tijdens het schrijfproces is het net of alles vanzelf gaat. Natuurlijk zit ik met enige regelmaat achter de laptop zonder dat er iets zinnigs uit mijn vingers komt, maar wanneer de flow er eenmaal in zit, lijkt het verhaal zichzelf te schrijven. Soms verschijnen er zinnen op mijn beeldscherm die zo goed passen in het geheel dat ik me amper kan voorstellen dat deze geniale invullingen uit mijn eigen brein ontspruiten. Met het schaamrood op mijn wangen beken ik dat ik mezelf af en toe vreugdevol in mijn handen klappend achter de computer tref, omdat mijn vingers vormgeven aan een idee dat zich in het typeproces versmelt tot een geniale woordenreeks die eerder op het beeldscherm verschijnt dan in mijn hoofd. Niet te geloven wat een mens bedenken kan.
Hoewel ik het moeilijk vind stukken te schrappen, bijvoorbeeld omdat ik er eerder in het schrijfproces veel tijd in gestoken heb, ontkom ik er niet aan. Dit hoort erbij. ‘How to kill your darlings,’ noemden ze het op de opleiding journalistiek. Schrijven is herschrijven, schrappen, nalezen en opnieuw herschrijven en dat nog een aantal keren meer. Niet altijd het
leukste werk, maar het is alle moeite waard. Ik kan niet anders dan zeggen dat ik ontzettend trots ben op mijn manuscript: “Tussen Twee Werelden.” Al die uren, weken en jaren zwoegen en zweten werpen nu hun vruchten af. Van de vele verbetersessies die ik er op heb losgelaten is het verhaal zichtbaar sterker geworden.
De hoofdpersoon: de 17-jarige Maya Lovica, is een karakter waarmee ik me verbonden voel. Een beetje als een acteur die zich inleeft in de rol die hij speelt, zo begeef ik me in de ziel van mijn hoofdpersoon waar ik de volledige beschikking heb over haar interne bedieningspaneel. Wil ik emotie oproepen, bespeel ik de snaren die bij haar een emotionele reactie geven. Wil ik dat ze een bepaalde overtuiging uitdraagt, kruip ik in haar brein. Een ideale positie voor een controlefreak zoals ik.
Juist omdat ik me zo in Maya inleef ben ik nog lang niet uitgeschreven over de wereld waarin zij zich begeeft. Haar belevenissen houden niet op na het eerste boek. “Tussen Twee Werelden” is slechts de aanzet van dat wat een mooie reeks kan worden.
Nog voordat het eerste deel zijn weg vindt naar de boekhandel heb ik de eerste versie van haar opvolger afgerond. Het tweede manuscript getiteld: “Voorbij Obstakels,” moet natuurlijk nog diverse herzieningen
ondergaan, maar het verhaal ligt er. En omdat mijn typegrage vingers niet van ophouden weten en mijn hoofd nog boordevol ideeën zit, ben ik zelfs al begonnen aan een derde deel.
Maar een manuscript dat stof hapt op de boekenplank zal niemand beroeren, daarom richt ik nu mijn aandacht op het voltooide manuscript en zoek ik op de tast de juiste weg richting de lezersdoelgroep. In dat kader heb ik de proloog en de eerste twee hoofdstukken uit: “Tussen Twee Werelden” op de website van TenPages.com geplaatst. Het is te vinden onder het genre kinderboeken > jeugdboeken en romans op deze site. Aanvankelijk is de lezersdoelgroep de tienerpopulatie, maar ik merk uit reacties op mijn hyvespagina dat het verhaal ook de volwassen lezer roert.
Ik vind het fantastisch dat mijn woorden iets met iemand doen. Een groter compliment bestaat er voor een schrijver volgens mij niet. Mijn grootste droom is het uitgeven van mijn eigen boek. Een boek waar ik in geloof en waar ik in de nabije toekomst hopelijk heel veel mensen blij mee mag maken. Ik hoop dat ik die droom met jullie hulp via TenPages.com kan verwezenlijken. Bedankt voor jullie vertrouwen.
Door: Petra Jacobi
Stel een manuscript verkoopt 2.000 aandelen, maar niet verspreid over minstens 100 aandeelhouders. Wat dan? De verkoop van aandelen loopt in dat geval gewoon door. Tot er door 100 aandeelhouders aandelen gekocht zijn. Het extra geld dat is bijeengebracht, wordt dan uitgekeerd aan alle aandeelhouders. Voorbeeld: er worden uiteindelijk 2.180 aandelen verkocht. Dan wordt er 900 euro (180 * 5) naar rato aan de aandeelhouders uitgekeerd.
De opbrengst per aandeel op basis van de boekverkoop wordt dan wel minder. Want de 10% over de netto boekverkoopomzet wordt verdeeld over alle aandeelhouders, dus in dit voorbeeldgeval over 2.180 aandelen. Maar een voordeel bij een manuscript dat meer dan 2.000 aandelen verkoopt is natuurlijk wel dat het breder gedragen wordt. De kans op een verkoopsucces is dus groter!